01 · Sabaria
Szombathely
Kung saan siya ipinanganak, isang bayang garison sa Pannonia. Ngayon ay nasa Hungary.
Kalahating BalabalAng ruta ng kaniyang buhay
Sampung lugar, mula sa hangganan sa Danube hanggang sa Loire. Para sa bawat isa: ano ang nangyari doon, at ano ang dinaratnan ng bisita ngayon.
01 · Sabaria
Kung saan siya ipinanganak, isang bayang garison sa Pannonia. Ngayon ay nasa Hungary.
02 · Ticinum
Kung saan siya lumaki at kung saan siya kinuha ng hukbo sa edad na labinlima.
03 · Samarobriva
Ang pintuang-lungsod, ang taglamig, ang balabal.
04 · Borbetomagus
Kung saan niya tinanggihan ang ginto ni Juliano at nag-alok na lumabas nang walang sandata.
05 · Pictavium
Ang lungsod ni Hilario. Pumunta siya rito para matuto.
06 · Locociacum
Ang una niyang monasteryo, sa labas lang ng Poitiers. May mga monghe pa ring nakatira doon.
07 · Maius Monasterium
Ang kubo, ang mga kuweba sa bangin, ang mga tagakopya.
08 · Caesarodunum
Ang lungsod na dumukot sa kaniya at hindi siya pinakawalan sa loob ng dalawampu’t anim na taon.
09 · Augusta Treverorum
Ang korte ng emperador, kung saan wala siyang binola kahit sino.
10 · Condate
Kung saan nagtatagpo ang Vienne at ang Loire, at kung saan siya namatay.
Ang Via Sancti Martini ay isang pangkat ng mga rutang may karatula na nag-uugnay sa Szombathely at Tours. Kinilala ito ng Council of Europe bilang European Cultural Route noong 2005. Ang palatandaan sa daan ay isang maliit na bakas ng paa, para sa santong halos kahit saan ay naglakad lang.
Mga lugar na dinaanan ni Martin, o umangkin sa kaniya pagkatapos.
Nang itaboy mula sa Milan, umurong si Martin sa maliit na islang ito sa tapat ng Albenga, sa baybayin ng Liguria, na isang pari lang ang kasama. Nabuhay siya sa mga ugat, kumain ng eleboro, na nakalalason, naramdamang malapit na ang kamatayan, at nagdasal hanggang mawala ang sakit (Buhay, kab. 6). Ngayon, isang reserbang pangkalikasan ang isla at walang nakatira. Bawal dumaong, pero umiikot dito ang mga bangka mula sa Alassio at Albenga.
Ang abadiyang Benediktino sa Bundok ni San Martin ay itinatag noong 996 at inialay sa kaniya. Ayon sa karta ng abadiya, humingi ng tulong kay Martin ang magiging Haring Esteban bago ang isang labanan noong 997 at nangako sa abadiya ng ikapu kung mananalo siya. Hanggang ngayon ay monasteryo at paaralan pa rin ito, at isang World Heritage site.
Sabi ni Beda, na sumulat noong 731, nagtayo rito si Ninian ng simbahang bato, “na hindi karaniwan sa mga Briton”, at ipinangalan ang lugar kay San Martin na obispo. Nakilala ito bilang ang Puting Bahay.
Inilalarawan ang Simbahan ni San Martin bilang pinakamatandang simbahang ginagamit pa sa daigdig na nagsasalita ng Ingles. Ito ang kapilya ni Berta, ang Kristiyanong reynang Franko ng Kent, bandang 580, bago dumating ang misyon ni Agustin noong 597.
Ang Aklat ng Armagh, na isinulat bandang 807 at ngayon ay nasa Trinity College Dublin, ay nagtatapos sa mga isinulat ni Sulpicio tungkol kay Martin. Kabilang ito sa pinakamatatandang kopya ng Buhay na umabot sa atin. Ginawa ng isang tradisyong medyebal si Patricio na kamag-anak ni Martin; hindi siya binabanggit sa sariling mga sulat ni Patricio.
Isang inukit na mataas na krus mula sa ika-8 siglo, na kilala bilang Krus ni San Martin, ang nakatayo pa rin sa orihinal nitong puwesto sa labas ng abadiya.
Sana magustuhan mo ang aklat. Kung gusto mo ng isang email kapag may dumating na bagong wika:
Sabihan ako